{"id":36,"date":"2020-04-23T13:13:59","date_gmt":"2020-04-23T11:13:59","guid":{"rendered":"http:\/\/modlitwazaojczyzne.com\/?page_id=36"},"modified":"2020-05-03T20:50:52","modified_gmt":"2020-05-03T18:50:52","slug":"poezja","status":"publish","type":"page","link":"http:\/\/modlitwazaojczyzne.pl\/?page_id=36","title":{"rendered":"Poezja"},"content":{"rendered":"

Bogurodzica<\/strong><\/p>\n

autor nieznany<\/em><\/p>\n

\u00a0<\/em>Bogurodzica dziewica,
\nBogiem s\u0142awiena Maryja.
\nU twego syna, Gospodzina,
\nmatko zwolena, Maryja!
\nZyszczy nam, spu\u015bci nam.
\nKyrie eleison.<\/p>\n

Twego dziela Krzciciela, Bo\u017cycze,
\nUs\u0142ysz g\u0142osy, nape\u0142\u0144 my\u015bli cz\u0142owiecze.
\nS\u0142ysz modlitw\u0119, j\u0105\u017c nosimy,
\nA da\u0107 raczy, jeno\u017c prosimy:
\nA na \u015bwiecie zbo\u017cny pobyt,
\nPo \u017cywocie rajski przebyt.
\nKyrie eleison.<\/p>\n

 <\/p>\n

Kto Ty jeste\u015b? Polak ma\u0142y!<\/strong><\/p>\n

W\u0142adys\u0142aw Be\u0142za<\/em><\/p>\n

\u00a0<\/em>Kto ty jeste\u015b?
\nPolak ma\u0142y.<\/em>
\nJaki znak tw\u00f3j?
\nOrze\u0142 bia\u0142y.<\/em>
\nGdzie ty mieszkasz?
\nMi\u0119dzy swemi.<\/em>
\nW jakim kraju?
\nW polskiej ziemi.<\/em>
\nCzym ta ziemia?
\nM\u0105 ojczyzn\u0105.<\/em>
\nCzym zdobyta?
\nKrwi\u0105 i blizn\u0105.<\/em>
\nCzy j\u0105 kochasz?
\nKocham szczerze.<\/em><\/p>\n

A w co wierzysz?
\nW Polsk\u0119 wierz\u0119.<\/em>
\nCzym ty dla niej?
\nWdzi\u0119czne dzieci\u0119.<\/em>
\nCo\u015b jej winien?
\nOdda\u0107 \u017cycie.<\/em><\/p>\n

 <\/p>\n

Ojczyzna<\/strong><\/p>\n

Maria Konopnicka<\/em><\/p>\n

Ojczyzna moja \u2013 to ta ziemia droga,
\nGdziem ujrza\u0142 s\u0142o\u0144ce i gdziem pozna\u0142 Boga,
\nGdzie ojciec, bracia i gdzie matka mi\u0142a
\nW polskiej mnie mowie pacierza uczy\u0142a.<\/p>\n

Ojczyzna moja \u2013 to wioski i miasta,
\nW\u015br\u00f3d p\u00f3l lechickich sadzone od Piasta;
\nTo rzeki, lasy, kwietne niwy, \u0142\u0105ki,
\nGdzie pie\u015b\u0144 nadziei \u015bpiewaj\u0105 skowronki.<\/p>\n

Ojczyzna moja \u2013 to praojc\u00f3w s\u0142awa,
\nSzczerbiec Chrobrego, cecorska bu\u0142awa,
\nTo duch rycerski, szlachetny a m\u0119ski,
\nTo nasze wielkie zwyci\u0119stwa i kl\u0119ski.<\/p>\n

Ojczyzna moja \u2013 to te ciche pola,
\nKt\u00f3re od wiek\u00f3w zdepta\u0142a niewola,
\nTo te kurhany, te sm\u0119tne mogi\u0142y –
\nCo jej swobody obro\u0144c\u00f3w przykry\u0142y.<\/p>\n

Ojczyzna moja \u2013 to ten duch narodu,
\nCo \u017cyje cudem w\u015br\u00f3d g\u0142odu i ch\u0142odu,
\nTo ta nadzieja, co si\u0119 w sercach kwieci,
\nPrac\u0105 u ojc\u00f3w, a piosnk\u0105 u dzieci!<\/p>\n

 <\/p>\n

Pie\u015b\u0144 do domu<\/strong><\/p>\n

Maria Konopnicka<\/em><\/p>\n

Kochasz ty dom, rodzinny dom,
\nCo w letni\u0105 noc, skro\u015b srebrnej mg\u0142y,
\nSzumem swych lip wt\u00f3rzy twym snom,
\nA cisz\u0105 sw\u0105 koi twe \u0142zy?<\/p>\n

Kochasz ty dom, ten stary dach,
\nCo prawi ba\u015b\u0144 o dawnych dniach,
\nOmsza\u0142ych wr\u00f3t rodzinny pr\u00f3g,
\nCo wita ci\u0119 z cierniowych dr\u00f3g?<\/p>\n

Kochasz ty dom, rze\u017cwi\u0105c\u0105 wo\u0144
\nSkoszonych traw i p\u0142owych zb\u00f3\u017c,
\nWilgotnych olch i dzikich r\u00f3\u017c,
\nCo g\u0142ogom kwiat wplataj\u0105 w skro\u0144?<\/p>\n

Kochasz ty dom, ten ciemny b\u00f3r,
\nCo szum\u00f3w swych pot\u0119\u017cny \u015bpiew
\nI duch\u00f3w j\u0119k, i wichr\u00f3w ch\u00f3r
\nPrzelewa w tw\u0105 kipi\u0105c\u0105 krew?<\/p>\n

Kochasz ty dom, rodzinny dom,
\nCo wpo\u015br\u00f3d burz, w zw\u0105tpienia dnie,
\nGdy w dusz\u0119 ci uderzy grom,
\nWspomnieniem swym ocala ci\u0119?<\/p>\n

O, je\u015bli kochasz, je\u015bli chcesz
\n\u017by\u0107 pod tym dachem, chleb je\u015b\u0107 zb\u00f3\u017c,
\nSercem ojczystych prog\u00f3w strze\u017c,
\nSerce w ojczystych \u015bcianach z\u0142\u00f3\u017c!…<\/p>\n

 <\/p>\n

Tw\u00f3j dom<\/strong><\/p>\n

Wanda Chotomska<\/em><\/p>\n

Jest w ka\u017cdym naszym s\u0142owie,
\na s\u0142owa s\u0105 najprostsze \u2013
\nchleb, mama, dom go\u015bcinny
\ni Wis\u0142a, i Mazowsze.<\/p>\n

 <\/p>\n

I jest w czerwieni mak\u00f3w,
\ni w bia\u0142ych kwiatach wi\u015bni,
\nw piosenkach wszystkich ptak\u00f3w
\ni w ka\u017cdej naszej my\u015bli.<\/p>\n

W mazurku szopenowskim
\ni w czarnym w\u0119glu \u015al\u0105ska,
\ni tu, gdzie serce m\u00f3wi,
\n\u017ce to jest w\u0142a\u015bnie \u2013 Polska.<\/p>\n

 <\/p>\n

Polska<\/strong><\/p>\n

Antoni S\u0142onimski<\/em><\/p>\n

I c\u00f3\u017c powiedz\u0105 tomy s\u0142ownik\u00f3w,
\nlekcje historii i geografii,
\ngdy tylko o niej m\u00f3wi\u0107 potrafi
\nkrzak bzu kwitn\u0105cy i \u015bpiew s\u0142owik\u00f3w.<\/p>\n

Cho\u0107 jej granice znajdziesz na mapach,
\nale o tre\u015bci, co je wype\u0142nia,
\npowie ci tylko ksi\u0119\u017cyca pe\u0142nia
\ni mg\u0142a nad \u0142\u0105k\u0105, i li\u015bci zapach.<\/p>\n

Pytasz si\u0119, synu, gdzie jest i jaka?
\nW niewymierzonej krainie le\u017cy.
\nJest w ka\u017cdym wiernym sercu Polaka,
\nco o ni\u0105 walczy\u0142, cierpia\u0142 i wierzy\u0142.<\/p>\n

W szumie go\u0142\u0119bi na starym rynku,
\nw ksi\u0105\u017cce poety i na budowie,
\nw codziennej pracy, w \u017cyczliwym s\u0142owie,
\nznajdziesz j\u0105 w ka\u017cdym dobrym uczynku.<\/p>\n

 <\/p>\n

Tu wsz\u0119dzie Polska<\/strong><\/p>\n

Tadeusz Kubiak<\/em><\/p>\n

Tu, gdzie jest dom nasz, tw\u00f3j i m\u00f3j,
\ngdzie lasy s\u0105 i rzeki nasze,
\ngdzie ka\u017cdy ojciec szed\u0142 na b\u00f3j,
\ngdzie Bia\u0142y Orze\u0142 na sztandarze.<\/p>\n

Gdzie w Gda\u0144sku Neptun l\u015bni tr\u00f3jz\u0119bem,
\ngdzie nad Krakowem d\u017awi\u0119czy hejna\u0142,
\ngdzie wolna droga wiedzie w zbo\u017ce,
\ngdzie chwiejna trzcina na jeziorze.<\/p>\n

Ty\u015b si\u0119 tu rodzi\u0142, ojciec i wuj,
\ntu si\u0119 rodzi\u0142a twoja matka.
\nDziad ora\u0142 ziemi\u0119, wdycha\u0142 kurz,
\na jego dom to n\u0119dzna chatka.<\/p>\n

Gdzie klucz \u017curawi nad \u0142\u0105kami,
\ngdzie Mysia Wie\u017ca ponad Gop\u0142em,
\nw Szczecinie bia\u0142y transatlantyk,
\nw morzu stalowy, czujny okr\u0119t.<\/p>\n

Gdzie wiosn\u0105 s\u0142owik w krzakach g\u0119stych,
\njesieni\u0105 r\u017cyska snute dymem,
\ngdzie latem s\u0142o\u0144ce nad Ba\u0142tykiem,
\na zim\u0105 \u015bwierszcze za kominem.<\/p>\n

Gdzie dom poety w Czarnolesie,
\ngdzie nurtem \u015bpiewnym p\u0142ynie Wis\u0142a.
\nTu bia\u0142y sad jest, czarny w\u0119giel,
\ntu wsz\u0119dzie Polska, tu – Ojczyzna!<\/p>\n

 <\/p>\n

Hymn do mi\u0142o\u015bci ojczyzny<\/strong><\/p>\n

Ignacy Krasicki<\/em><\/p>\n

\u015awi\u0119ta mi\u0142o\u015bci kochanej ojczyzny,
\nCzuj\u0105 ci\u0119 tylko umys\u0142y poczciwe!
\nDla ciebie zjad\u0142e smakuj\u0105 trucizny
\nDla ciebie wi\u0119zy, p\u0119ta niezel\u017cywe.<\/p>\n

Kszta\u0142cisz kalectwo przez chwalebne blizny
\nGnie\u017adzisz w umy\u015ble rozkosze prawdziwe,
\nByle ci\u0119 mo\u017cna wspom\u00f3c, byle wspiera\u0107,
\nNie \u017cal \u017cy\u0107 w n\u0119dzy, nie \u017cal i umiera\u0107.<\/p>\n

 <\/p>\n

Marsz Skaut\u00f3w<\/strong><\/p>\n

W\u0142adys\u0142aw Be\u0142za<\/em><\/p>\n

\u00a0<\/em>„\u015awi\u0119\u00adta mi\u00ad\u0142o\u00ad\u015bci ko\u00adcha\u00adnej oj\u00adczy\u00adzny”,
\nOto w tw\u0105 s\u0142u\u017c\u00adb\u0119 wcho\u00addzi hu\u00adfiec nasz!
\nOd lat naj\u00adm\u0142od\u00adszych do p\u00f3\u017a\u00adnej si\u00adwi\u00adzny,
\nPra\u00adgnie przy to\u00adbie czuj\u00adn\u0105 trzy\u00adma\u0107 stra\u017c!<\/p>\n

R\u00f3wnajmy krok,
\nWyt\u0119\u017cmy wzrok,
\nCzy gdzie si\u0119 podst\u0119p nie kryje?
\nUderzmy w ton,
\nSilny jak dzwon:
\nPolska niech \u017cyje! niech \u017cyje!<\/p>\n

My \u0142ez nie ronim nad tw\u0105 mogi\u0142\u0105,
\nBo nie wierzymy \u017ce\u015b z\u0142o\u017cona w gr\u00f3b!
\nW was \u017cycie m\u0142ode t\u0119tni ca\u0142\u0105 si\u0142\u0105,
\n\u017by\u0107 dla ci\u0119 chcemy, – nie kona\u0107 u st\u00f3p!<\/p>\n

R\u00f3wnajmy krok,
\nWyt\u0119\u017cmy wzrok,
\nCzy gdzie si\u0119 podst\u0119p nie kryje?
\nUderzmy w ton,
\nSilny jak dzwon:
\nPolska niech \u017cyje! niech \u017cyje!<\/p>\n

Pragniemy spaja\u0107 nadziei ogniwa,
\n\u017be nam zwyci\u0119stwo da nabyty hart;
\n\u017be i ty z nami \u017cy\u0107 b\u0119dziesz szcz\u0119\u015bliwa,
\nI ka\u017cdy syn tw\u00f3j b\u0119dzie ciebie wart!<\/p>\n

R\u00f3wnajmy krok,
\nWyt\u0119\u017cmy wzrok,
\nCzy gdzie si\u0119 podst\u0119p nie kryje?
\nUderzmy w ton,
\nSilny jak dzwon:
\nPolska niech \u017cyje! niech \u017cyje!<\/p>\n

B\u0119dziemy i\u015b\u0107 karnie pomimo przeszkody,
\nB\u0119dziemy z zapa\u0142em walczy\u0107 o tw\u00f3j byt;
\nAby w nagrod\u0119, kiedy\u015b, z piersi m\u0142odej,
\nOkrzykn\u0105\u0107 twego odrodzenia \u015bwit!<\/p>\n

R\u00f3wnajmy krok,
\nWyt\u0119\u017cmy wzrok,
\nCzy gdzie si\u0119 podst\u0119p nie kryje?
\nUderzmy w ton,
\nSilny jak dzwon:
\nPolska niech \u017cyje! niech \u017cyje!<\/p>\n

 <\/p>\n

Rozmowa z anio\u0142em<\/strong><\/p>\n

Jan Lecho\u0144<\/em><\/p>\n

\u00a0<\/em>Dzi\u015b we \u015bnie mnie nawiedzi\u0142 anio\u0142 polskiej doli
\nI p\u0142aka\u0142, szu\u00admi\u0105c w mro\u00adku skrzy\u00add\u0142a\u00admi srebr\u00adne\u00admi,
\nJak gdy\u00adby chcia\u0142 po\u00adwie\u00addzie\u0107: „Umie\u00adrasz po\u00adwo\u00adli,
\nSa\u00admot\u00adny, tak da\u00adle\u00adko od ro\u00addzin\u00adnej zie\u00admi”.<\/p>\n

– „Da\u00adle\u00adko? Co ty m\u00f3\u00adwisz? Mnie wszyst\u00adkie za\u00adpa\u00adchy
\nOgro\u00add\u00f3w i p\u00f3l na\u00adszych co dzie\u0144 nio\u00ads\u0105 wia\u00adtry,
\nWe mnie, we mnie jest wszyst\u00adko: ma\u00adzo\u00adwiec\u00adkie pia\u00adchy,
\nI je\u00adzio\u00adra li\u00adtew\u00adskie i Wi\u00ads\u0142a i Ta\u00adtry”<\/p>\n

 <\/p>\n

Ojczyzno<\/strong><\/p>\n

Maria Kazimiera Sarnacka<\/em><\/p>\n

\u00a0<\/em>Kocham ci\u0119, moja Ojczyzno
\nZa to, \u017ce Polsk\u0105 si\u0119 zowiesz,
\nZa twoje pola i lasy,
\nKocham ci\u0119 po wszystkie czasy.
\nKocham jasne s\u0142oneczko
\nKt\u00f3re ponad Polsk\u0105 \u015bwieci,
\nKocham polsk\u0105 m\u0142odzie\u017c
\nI nasze malutkie dzieci.<\/p>\n

Kocham rzeki i rzeczki,
\nKt\u00f3re z g\u00f3r do morza p\u0142yn\u0105.
\nKocham \u0142\u0105ki zielone,
\nBo kwitn\u0105 pachn\u0105c\u0105 koniczyn\u0105.<\/p>\n

Kocham ksi\u0119\u017cyc i gwiazdy,
\nKt\u00f3re noc\u0105 \u015bwiec\u0105,
\nKocham wszystkie ptasz\u0119ta,
\nKt\u00f3re s\u0105 z nami zim\u0105
\ni kt\u00f3re wiosn\u0105 przylec\u0105.<\/p>\n

Kocham te polskie drogi
\nI te nasze rozstaje,
\nNa kt\u00f3rych od dziada, pradziada
\nKrzy\u017c Chrystusowy staje.<\/p>\n

Kocham polskie wioski
\nZ sadem okwieconym,
\nBo tutaj si\u0119 wychowa\u0142em,
\nTu, gdzie polskie zagony.<\/p>\n

 <\/p>\n

Moja piosnka<\/strong><\/p>\n

Cyprian Kamil Norwid<\/em><\/p>\n

\u00a0<\/em>Do kraju tego, gdzie kruszyn\u0119 chleba
\nPodnosz\u0105 z ziemi przez uszanowanie
\nDla dar\u00f3w Nieba…
\nT\u0119skno mi, Panie…
\nDo kraju tego, gdzie win\u0105 jest du\u017c\u0105
\nPopsowa\u0107 gniazdo na gruszy bocianie,
\nBo wszystkim s\u0142u\u017c\u0105…
\nT\u0119skno mi, Panie…<\/p>\n

Do kraju tego, gdzie pierwsze uk\u0142ony
\nS\u0105 – jak odwieczne Chrystusa wyznanie:
\n„B\u0105d\u017a pochwalony!”
\nT\u0119skno mi, Panie…<\/p>\n

T\u0119skno mi jeszcze i do rzeczy innej,
\nKt\u00f3rej ju\u017c nie wiem, gdzie le\u017cy mieszkanie,
\nR\u00f3wnie niewinnej…
\nT\u0119skno mi, Panie…<\/p>\n

Do bez-t\u0119sknoty i do bez-my\u015blenia,
\nDo tych, co maj\u0105 tak za tak -nie za nie –
\nBez \u015bwiat\u0142o-cienia…
\nT\u0119skno mi, Panie…<\/p>\n

T\u0119skno mi owdzie, gdzie kt\u00f3\u017c o mnie stoi?
\nI tak by\u0107 musi, cho\u0107 si\u0119 tak nie stanie
\nPrzyja\u017ani mojej!…
\nT\u0119skno mi, Panie…<\/p>\n

 <\/p>\n

Jak ja ci\u0119 kocham ojczyzno<\/strong><\/p>\n

J\u00f3zef Krajweski<\/em><\/p>\n

Jak ja ci\u0119 kocham Ojczyzno mi\u0142a,
\ntwoje pi\u0119kno mnie do \u0142ez wzrusza,
\nkolebko dziad\u00f3w i smutnych mogi\u0142
\n– gdy na to patrz\u0119, o\u017cywa ma dusza.<\/p>\n

Gdzie okiem si\u0119gn\u0119, na wie\u017cach krzy\u017ce
\nprzy drogach krzy\u017ce wzd\u0142u\u017c i w szerz,
\ni ch\u00f3ry ptasz\u0105t te\u017c chwal\u0105 t\u0119 ziemi\u0119,
\nwraz z biciem dzwon\u00f3w z ko\u015bcielnych wie\u017c.<\/p>\n

Pi\u0119kna ta ziemia w kraju nad Wis\u0142\u0105,
\njakim przepi\u0119knym jest przykryta niebem,
\na te szare pola poci\u0119te miedzami
\n\u017cywi\u0105 nas wszystkich powszednim chlebem.<\/p>\n

O Polsko moja ! Ojczyzno najdro\u017csza !
\nTu matka – Polka mnie na \u015bwiat wyda\u0142a,
\ntu uczy\u0142a kocha\u0107, tu pozna\u0142em Boga,
\nw smutkach i rado\u015bciach tu mnie wychowa\u0142a.<\/p>\n

Jak\u017ce ja ciebie mam dzi\u015b nie kocha\u0107,
\nziemio mych dziad\u00f3w, kraju m\u00f3j \u015bwi\u0119ty,
\nciebie od wiek\u00f3w strze\u017ce i chroni
\nJezus Chrystus na krzy\u017cu rozpi\u0119ty.<\/p>\n

Ojczyzno moja, gdy si\u0119gn\u0119 pami\u0119ci\u0105
\n– \u201eTyle razy we krwi sk\u0105pana\u201d,
\nnikt ci nie pom\u00f3g\u0142, zawsze by\u0142a\u015b sama,
\nmia\u0142a\u015b obro\u0144c\u0119 – Chrystusa Pana.<\/p>\n

Chc\u0119 w g\u0142os powiedzie\u0107 tym, kt\u00f3rzy s\u0142ysz\u0105,
\n\u017ce jest ta ziemia dla mnie najdro\u017csza,
\ns\u0142o\u0144ce najja\u015bniej \u015bwieci tu z g\u00f3ry
\ni chleb najsmaczniejszy z piask\u00f3w Mazowsza.<\/p>\n

 <\/p>\n

Hymn (Bogarodzico, Dziewico\u2026)<\/strong><\/p>\n

Juliusz S\u0142owacki<\/em><\/p>\n

Bogarodzico, Dziewico
\nS\u0142uchaj nas, Matko Bo\u017ca,
\nTo ojc\u00f3w naszych \u015bpiew.
\nWolno\u015bci b\u0142yszczy zorza,
\nWolno\u015bci bije dzwon,
\nWolno\u015bci ro\u015bnie krzew.
\nBogarodzico!
\nWolnego ludu \u015bpiew
\nZanie\u015b przed Boga tron.<\/p>\n

Podnie\u015bcie g\u0142os, rycerze,
\nNiech grzmi\u0105 wolno\u015bci \u015bpiewy,
\nWstrz\u0105sn\u0105 si\u0119 Moskwy wie\u017ce.
\nWolno\u015bci pieniem wzrusz\u0119
\nZimne granity Newy;
\nI tam s\u0105 ludzie – i tam maj\u0105 dusz\u0119.<\/p>\n

Noc by\u0142a… Orze\u0142 dwug\u0142owy
\nDrzema\u0142 na szczycie gmachu
\nI w szponach ni\u00f3s\u0142 okowy.
\nS\u0142uchajcie! zagrzmia\u0142y spi\u017ce,
\nZagrzmia\u0142y … i ptak w przestrachu
\nUlecia\u0142 nad \u015bwi\u0105ty\u0144 krzy\u017ce.
\nSpojrza\u0142 – i nie mia\u0142 mocy
\nPatrze\u0107 na wolne nagrody,
\nOl\u015bniony blaskiem swobody,
\nSzuka\u0142 cienie… i w ciemno\u015b\u0107 ulecia\u0142 p\u00f3\u0142nocy.<\/p>\n

O wstyd wam! wstyd wam, Litwini!
\nJe\u015bli w Gedymina grodzie
\nOdpocznie ptak zakrwawiony,
\nG\u0142os potomno\u015bci obwini
\nTen nar\u00f3d – gdzie czcz\u0105 w narodzie
\nKrwi\u0105 zardzewia\u0142e korony.<\/p>\n

Wam si\u0119 chyli\u0107 przed obcemi,
\nNam we w\u0142asnych ufa\u0107 si\u0142ach;
\nB\u0119dziem \u017cy\u0107 we w\u0142asnej ziemi
\nI we w\u0142asnych spa\u0107 mogi\u0142ach.<\/p>\n

Do broni, bracia! do broni!
\nOto ludu zmartwychwstanie
\nZ ciemnej pogn\u0119bienia toni,
\nZ popio\u0142\u00f3w Feniks nowy
\nPowsta\u0142 lud – b\u0142ogos\u0142aw, Panie!
\nNiech grzmi pie\u015b\u0144 jak w dzie\u0144 godowy.<\/p>\n

Bogarodzico! Dziewico!
\nS\u0142uchaj nas, Matko Bo\u017ca,
\nTo ojc\u00f3w naszych \u015bpiew,
\nWolno\u015bci b\u0142yszczy zorza,
\nWolno\u015bci bije dzwon,
\nI wolnych p\u0142ynie krew,
\nBogarodzico!
\nWolnego ludu krew
\nZanie\u015b przed Boga tron.<\/p>\n

 <\/p>\n

Ziemia rodzinna<\/strong><\/p>\n

W\u0142adys\u0142aw Be\u0142za<\/em><\/p>\n

Ca\u0142ym mym sercem, dusz\u0105 niewinn\u0105,
\nKocham t\u0119 \u015bwi\u0119t\u0105 ziemi\u0119 rodzinn\u0105,
\nNa kt\u00f3rej moja ko\u0142yska sta\u0142a,
\nI kt\u00f3rej dawna karmi mnie chwa\u0142a.<\/p>\n

Kocham te barwne kwiaty na \u0142\u0105ce,
\nKocham te \u0142any k\u0142osem szumi\u0105ce,
\nKt\u00f3re mnie \u017cywi\u0105, kt\u00f3re mnie stroj\u0105,
\nI kt\u00f3re zdobi\u0105 Ojczyzn\u0119 moj\u0105.<\/p>\n

Kocham te g\u00f3ry, lasy i gaje,
\nPot\u0119\u017cne rzeki, ciche ruczaje;
\nBo w tych potokach, w wodzie u zdroja,
\nTy si\u0119 przegl\u0105dasz Ojczyzno moja,
\nKrwi\u0105 u\u017cy\u017aniona, we \u0142zach sk\u0105pana,
\nTak dla nas droga i tak kochana!<\/p>\n

 <\/p>\n

Oblicze ojczyzny<\/strong><\/p>\n

Tadeusz R\u00f3\u017cewicz<\/em><\/p>\n

ojczyzna to kraj dzieci\u0144stwa
\nmiejsce urodzenia
\nto jest ta ma\u0142a najbli\u017csza
\nojczyzna
\nmiasto miasteczko wie\u015b
\nulica dom podw\u00f3rko
\npierwsza mi\u0142o\u015b\u0107
\nlas na horyzoncie
\ngroby
\nw dzieci\u0144stwie poznaje si\u0119
\nkwiaty zio\u0142a zbo\u017ca
\nzwierz\u0119ta
\npola \u0142\u0105ki
\ns\u0142owa owoce
\nojczyzna si\u0119 \u015bmieje
\nna pocz\u0105tku ojczyzna
\njest blisko
\nna wyci\u0105gni\u0119cie r\u0119ki
\ndopiero p\u00f3\u017aniej ro\u015bnie
\nkrwawi
\nboli<\/p>\n

 <\/p>\n

Elegia o \u2026 [ch\u0142opcu polskim]<\/strong><\/p>\n

Krzysztof Kamil Baczy\u0144ski<\/em><\/p>\n

\u00a0<\/em>Oddzielili ci\u0119, syneczku, od sn\u00f3w, co jak motyl dr\u017c\u0105,
\nhaftowali ci, syneczku, smutne oczy rud\u0105 krwi\u0105,
\nmalowali krajobrazy w \u017c\u00f3\u0142te \u015bciegi po\u017c\u00f3g,
\nwyszywali wisielcami drzew p\u0142yn\u0105ce morze.<\/p>\n

Wyuczyli ci\u0119, syneczku, ziemi twej na pami\u0119\u0107
\ngdy\u015b jej \u015bcie\u017cki powycina\u0142 \u017celaznymi \u0142zami.
\nOdchowali ci\u0119 w ciemno\u015bci, odkarmili bochnem trw\u00f3g,
\nprzemierzy\u0142e\u015b po omacku najwstydliwsze z ludzkich dr\u00f3g.
\nI wyszed\u0142e\u015b, jasny synku, z czarn\u0105 broni\u0105 w noc,<\/p>\n

i poczu\u0142e\u015b, jak si\u0119 je\u017cy w d\u017awi\u0119ku minut \u2014 z\u0142o.
\nZanim pad\u0142e\u015b, jeszcze ziemi\u0119 prze\u017cegna\u0142e\u015b r\u0119k\u0105.
\nCzy to by\u0142a kula, synku, czy to serce p\u0119k\u0142o?<\/p>\n

 <\/p>\n

Monte Casino<\/strong><\/p>\n

Kazimierz Surzyn<\/em><\/p>\n

Zaci\u0119ta bitwa –
\nofiara krwi Polak\u00f3w
\n2 Korpusu Polskiego,
\npod dow\u00f3dztwem
\ngen. W\u0142adys\u0142awa Andersa,
\nwyzwolenie wzg\u00f3rza
\ni klasztoru Opactwa
\nBenedyktyn\u00f3w,
\nBia\u0142o – Czerwona
\nzwyci\u0119stwa – zatkni\u0119ta
\nna zgliszczach,
\nr\u00f3\u017caniec z mak\u00f3w
\npami\u0119ci i mi\u0142o\u015bci,
\nhejna\u0142 mariacki
\nw ho\u0142dzie ofiarom
\n” Przechodniu powiedz
\nPolsce, \u017ce\u015bmy polegli
\nwierni jej s\u0142u\u017cbie”
\nDumny nar\u00f3d co ma
\nswych bohater\u00f3w,
\nkt\u00f3rzy bronili
\nNiepodleg\u0142o\u015bci
\nWaszej i Naszej
\nJeste\u015bmy z Wami
\nPAMI\u0118TAMY!
\nTen \u015bwi\u0119ty cmentarz,
\nte Krzy\u017ce –
\nniech b\u0119d\u0105 przestrog\u0105
\ndla pokole\u0144
\nWszyscy b\u0105d\u017amy
\nor\u0119downikami pokoju
\nna ca\u0142ym \u015bwiecie
\ndemokracji
\ni suwerenno\u015bci<\/p>\n

 <\/p>\n

Modlitwa za ojczyzn\u0119<\/strong><\/p>\n

W\u0142adys\u0142aw Be\u0142za<\/em><\/p>\n

\u00a0<\/em>„W imi\u0119 Ojca, – w imi\u0119 Syna,
\nI \u015bwi\u0119tego Ducha”,
\nPolska modli si\u0119 dziecina,
\nA Pan B\u00f3g j\u0105 s\u0142ucha.<\/p>\n

W oczach dziecka dwie \u0142zy du\u017ce,
\nWiara w ka\u017cdym s\u0142owie:
\n„Ojcze! – b\u0142aga – cos jest w g\u00f3rze,
\n„Daj Ojczy\u017anie zdrowie!<\/p>\n

„Pob\u0142ogos\u0142aw d\u0142o\u0144mi Swymi,
\n„M\u0105 ojczyst\u0105 strzech\u0119;
\n„A mnie dozw\u00f3l dla mej ziemi,
\n„Ur\u00f3\u015b\u0107 na pociech\u0119!”<\/p>\n

Tak schylone nad pos\u0142aniem,,
\nDzieci\u0119 z Bogiem gwarzy;
\nA B\u00f3g s\u0142ucha z pob\u0142a\u017caniem,
\nNa ojcowskiej twarzy.<\/p>\n

S\u0142ucha… zwa\u017ca ka\u017cde s\u0142owo…
\nZaduma\u0142 si\u0119… my\u015bli:
\nI nad dziecka jasn\u0105 g\u0142ow\u0105,
\nZnak zbawienia kre\u015bli.<\/p>\n

 <\/p>\n

My\u015bl\u0105c Ojczyzna\u2026<\/strong><\/p>\n

Karol Wojty\u0142a<\/em><\/p>\n

    \n
  1. Ojczyzna \u2013 kiedy my\u015bl\u0119 \u2013 w\u00f3wczas wyra\u017cam siebie i zakorzeniam,
    \nm\u00f3wi mi o tym serce,\u00a0jakby ukryta granica,
    \nkt\u00f3ra ze mnie przebiega ku innym,\u00a0aby wszystkich ogarnia\u0107
    \nw przesz\u0142o\u015b\u0107 dawniejsz\u0105 ni\u017c ka\u017cdy z nas:
    \nz niej si\u0119 wy\u0142aniam\u2026 gdy my\u015bl\u0119 Ojczyzna \u2013 by zamkn\u0105\u0107 j\u0105 w sobie jak skarb.
    \nPytam wci\u0105\u017c, jak j\u0105 pomno\u017cy\u0107,\u00a0jak poszerzy\u0107 t\u0119 przestrze\u0144, kt\u00f3r\u0105 wype\u0142nia.<\/li>\n
  2. Gdy dooko\u0142a m\u00f3wi\u0105 j\u0119zykami,
    \njak narasta\u0142y pokolenia,
    \nwnosz\u0105c do skarbca swej ziemi rzeczy stare i nowe \u2013
    \nZiemia sta\u0142a si\u0119 \u0142o\u017cyskiem \u015bwiate\u0142 zapalonych g\u0142\u0119boko w ludziach,
    \np\u0142yn\u0119\u0142y wci\u0105\u017c jednakowo te same rzeki
    \ni wci\u0105\u017c na nowo op\u0142ywa\u0142 ziemi\u0119 strumie\u0144 mowy wzbieraj\u0105cy histori\u0105.
    \nWody rzek zbiega\u0142y ku do\u0142owi,
    \nstrumie\u0144 mowy d\u0105\u017cy\u0142 w stron\u0119 szczytu.
    \nSzczytem by\u0142 ka\u017cdy cz\u0142owiek wyrastaj\u0105cy z tej ziemi i ka\u017cdy nim jest \u2013
    \nr\u00f3wnocze\u015bnie szczyt wznosi si\u0119 ponad ka\u017cdym i ponad wszystkimi,
    \nwznosi si\u0119 coraz stromiej i coraz g\u0142\u0119biej zapada w sumienia.<\/li>\n
  3. Gdy doko\u0142a m\u00f3wi\u0105 j\u0119zykami,
    \nd\u017awi\u0119czy po\u015br\u00f3d nich jeden: nasz w\u0142asny.
    \nZag\u0142\u0119bia si\u0119 w my\u015bli pokole\u0144 i ziemi\u0119 nasz\u0105 op\u0142ywa
    \ni staje si\u0119 dachem domu, w kt\u00f3rym jeste\u015bmy razem \u2013
    \npoza nim d\u017awi\u0119czy rzadko \u2013
    \n(w grupach ludzi, kt\u00f3rzy m\u00f3wi\u0105 woko\u0142o, jakby wyspy
    \nop\u0142yni\u0119te oceanem powszechnej ludzkiej mowy, nie znajduj\u0119 w\u0142asnej fali)
    \n\u2013 nie rozszerzy\u0142y si\u0119 zasoby mej ziemi,
    \nje\u015bli nawet odp\u0142yn\u0119\u0142a mowa,
    \nto \u017ceby zanika\u0107 powoli w wysychaj\u0105cych \u0142o\u017cyskach
    \n\u2013 nie podj\u0119\u0142y mowy moich ojc\u00f3w j\u0119zyki narod\u00f3w,
    \nt\u0142umacz\u0105c \u201eza trudno\u201d lub \u201ezb\u0119dna\u201d-
    \nna wielkim zgromadzeniu lud\u00f3w m\u00f3wimy nie swoim j\u0119zykiem.
    \nJ\u0119zyk w\u0142asny zamyka nas w sobie: zawiera a nie otwiera.<\/li>\n
  4. Tak zwarci w\u015br\u00f3d siebie jedn\u0105 mow\u0105,
    \nistniejemy w g\u0142\u0105b w\u0142asnych korzeni,
    \nczekaj\u0105 na owoc dojrzewa\u0144 i przesile\u0144.
    \nOgarni\u0119ci na co dzie\u0144 pi\u0119knem w\u0142asnej mowy,
    \nnie czujemy goryczy,
    \nchocia\u017c na rynkach \u015bwiata nie kupuj\u0105 naszej my\u015bli z powodu dro\u017cyzny s\u0142\u00f3w.
    \nCzy\u017c nie \u017cywimy pragnienia g\u0142\u0119bszej jeszcze wymiany?
    \nLud \u017cyj\u0105cy w sercu w\u0142asnej mowy pozostaje poprzez pokolenia
    \ntajemnic\u0105 my\u015bli nie przejrzanej do ko\u0144ca.
    \nS\u0142ysz\u0119 jeszcze d\u017awi\u0119k kosy\u2026 Ojczyzna
    \n\u2013 kiedy my\u015bl\u0119 \u2013 s\u0142ysz\u0119 jeszcze d\u017awi\u0119k kosy,
    \ngdy uderza o \u015bcian\u0119 pszenicy,
    \n\u0142\u0105cz\u0105c si\u0119 w jeden profil z jasno\u015bci\u0105 niebosk\u0142onu.
    \nLecz oto nadci\u0105gaj\u0105 kosiarki,
    \nzapuszczaj\u0105c do wn\u0119trza tej \u015bciany i d\u017awi\u0119k\u00f3w
    \nmonotoni\u0119 i ruch\u00f3w gwa\u0142towne p\u0119tle, i tn\u0105\u2026
    \nDocieram do serca dramatu\u2026<\/li>\n
  5. Poza mow\u0105 otwiera si\u0119 przepa\u015b\u0107.
    \nCzy jest to niewiadoma s\u0142abo\u015bci,
    \njakiej do\u015bwiadczyli\u015bmy w ojcach naszych i dziedziczymy w sobie?
    \nWolno\u015b\u0107 stale trzeba zdobywa\u0107, nie mo\u017cna jej tylko posiada\u0107.
    \nPrzychodzi jako dar, utrzymuje si\u0119 poprzez zmaganie.
    \nDar i zmaganie wpisuj\u0105 si\u0119 w karty ukryte, a przecie\u017c jawne.
    \nCa\u0142ym sob\u0105 p\u0142acisz za wolno\u015b\u0107 \u2013 wi\u0119c to wolno\u015bci\u0105 nazywaj,
    \n\u017ce mo\u017cesz p\u0142ac\u0105c ci\u0105gle na nowo siebie posiada\u0107.
    \nT\u0105 zap\u0142at\u0105 wchodzimy w histori\u0119 i dotykamy jej epok:
    \nKt\u00f3r\u0119dy przebiega dzia\u0142 pokole\u0144 mi\u0119dzy tymi,
    \nco nie dop\u0142acili, a tymi co musieli nadp\u0142aca\u0107?
    \nPo kt\u00f3rej jeste\u015bmy stronie?
    \nNadmiar tylu samostanowie\u0144 czy\u017c nie przer\u00f3s\u0142 si\u0142 naszych w przesz\u0142o\u015bci?
    \nCzy\u017c ci\u0119\u017car\u00f3w historii nie d\u017awigamy jak filar,
    \nkt\u00f3rego p\u0119kni\u0119cie nie zabli\u017ani\u0142o si\u0119 dot\u0105d?<\/li>\n
  6. Ojczyzna: wyzwanie tej ziemi rzucone przodkom i nam,
    \nby stanowi\u0107 o wsp\u00f3lnym dobru i mow\u0105 w\u0142asn\u0105
    \njak sztandar wy\u015bpiewa\u0107 dzieje.
    \n\u015apiew dziej\u00f3w spe\u0142niaj\u0105 czyny zbudowane na opokach woli.
    \nDojrza\u0142o\u015bci\u0105 samostanowienia os\u0105dzamy m\u0142odo\u015b\u0107 nasz\u0105,
    \nczasy rozbicia i z\u0142oty wiek
    \n\u2013 Os\u0105dzi\u0142a z\u0142ot\u0105 wolno\u015b\u0107 niewola.
    \nNasilili w sobie \u00f3w wyrok bohaterowie stuleci:
    \nw wyzwanie ziemi wchodzili jak w ciemn\u0105 noc,
    \nwo\u0142aj\u0105c \u201ewolno\u015b\u0107 jest dro\u017csza ni\u017c \u017cycie!\u201d.
    \nOs\u0105dzili\u015bmy wolno\u015b\u0107 nasz\u0105 sprawiedliwiej ni\u017c inni
    \n(podnosi\u0142a sw\u00f3j g\u0142os tajemnica dziej\u00f3w):
    \nna o\u0142tarzu samostanowienia p\u0142on\u0119\u0142y ofiary pokole\u0144
    \n\u2013 przejmuj\u0105ce wo\u0142anie wolno\u015bci silniejszej ni\u017c \u015bmier\u0107.<\/li>\n
  7. Czy\u017c mo\u017cemy odrzuci\u0107 wo\u0142anie, kt\u00f3re ro\u015bnie w nas,
    \njakby nurt w za wysokich i zbyt stromych brzegach?
    \nCzy\u017c mo\u017cemy mierzy\u0107 nasz\u0105 wolno\u015b\u0107 wolno\u015bci\u0105 innych?
    \n\u2013 zmaganie i dar \u2013 Wy, co wolno\u015b\u0107 wasz\u0105 zwi\u0105zali\u015bcie z nasz\u0105, przebaczcie!
    \nI patrzcie! \u2013 \u017ce wolno\u015b\u0107 nasz\u0105 i wasz\u0105 odkrywamy ci\u0105gle na nowo jako dar,
    \nkt\u00f3ry przychodzi, i zmaganie, kt\u00f3rego wci\u0105\u017c nie dosy\u0107.
    \nRefren Kiedy my\u015bl\u0119: Ojczyzna, szukam drogi,
    \nkt\u00f3ra zbocza przecina jakby pr\u0105d wysokiego napi\u0119cia,
    \nbiegn\u0105c g\u00f3r\u0105 \u2013 tak ona biegnie stromo w ka\u017cdym z nas i nie pozwala usta\u0107.
    \nDroga biegnie po tych samych zboczach,
    \npowraca na miejsca te same,
    \nstaje si\u0119 wielkim milczeniem,
    \nkt\u00f3re nawiedza co wiecz\u00f3r zm\u0119czone p\u0142uca mej ziemi.
    \nMy\u015bl\u0105c Ojczyzna, powracam w stron\u0119 drzewa\u2026<\/li>\n
  8. Drzewo wiadomo\u015bci dobrego i z\u0142ego
    \nwyrasta\u0142o nad brzegami rzek naszej ziemi,
    \nwyrasta\u0142o wraz z nami przez wieki,
    \nwrasta\u0142o w Ko\u015bci\u00f3\u0142 korzeniami sumie\u0144.
    \nNie\u015bli\u015bmy owoce, kt\u00f3re ci\u0105\u017c\u0105 i kt\u00f3re wzbogacaj\u0105.
    \nCzuli\u015bmy, jak g\u0142\u0119boko rozszczepia si\u0119 pie\u0144,
    \ncho\u0107 korzenie wrastaj\u0105 w jeden grunt\u2026
    \nHistoria warstw\u0105 wydarze\u0144 powleka zmagania sumie\u0144.
    \nW warstwie tej drgaj\u0105 zwyci\u0119stwa i upadki.
    \nHistoria ich nie pokrywa, lecz uwydatnia\u2026
    \nCzy\u017c mo\u017ce historia pop\u0142yn\u0105\u0107 przeciw pr\u0105dowi sumie\u0144?
    \nW kt\u00f3r\u0105 stron\u0119 rozga\u0142\u0119zi\u0142 si\u0119 pie\u0144?
    \nW kt\u00f3r\u0105 stron\u0119 pod\u0105\u017caj\u0105 sumienia?
    \nW kt\u00f3r\u0105 stron\u0119 narasta historia naszej ziemi?
    \nDrzewo wiadomo\u015bci nie zna granic.
    \nGranic\u0105 jest tylko Przyj\u015bcie, kt\u00f3re zmagania sumie\u0144
    \ni tajemnice dziej\u00f3w po\u0142\u0105czy w jednym Ciele
    \n\u2013 i drzewo wiadomo\u015bci zamieni w \u0179r\u00f3d\u0142o \u017bycia wci\u0105\u017c wzbieraj\u0105ce.
    \nLecz dot\u0105d dzie\u0144 ka\u017cdy przynosi to samo rozszczepienie w ka\u017cdej my\u015bli i czynie,
    \nz kt\u00f3rego Ko\u015bci\u00f3\u0142 sumie\u0144 ro\u015bnie w korzeniach historii.<\/li>\n
  9. Oby\u015bmy nie stracili sprzed oczu tej przejrzysto\u015bci,
    \nz jak\u0105 przychodz\u0105 ku nam wydarzenia zab\u0142\u0105kane w niewymiernej wie\u017cy,
    \nw kt\u00f3rej cz\u0142owiek jednak\u017ce wie dok\u0105d idzie.
    \nMi\u0142o\u015b\u0107 sama r\u00f3wnowa\u017cy los.
    \nOby\u015bmy nie rozszerzali wymiar\u00f3w cienia.
    \nPromie\u0144 \u015bwiat\u0142a niechaj pada w serca i prze\u015bwietla mroki pokole\u0144.
    \nStrumie\u0144 mocy niech przenika s\u0142abo\u015bci.
    \nNie mo\u017cemy godzi\u0107 si\u0119 na s\u0142abo\u015b\u0107.<\/li>\n
  10. S\u0142aby jest lud, je\u015bli godzi si\u0119 ze swoj\u0105 kl\u0119sk\u0105,
    \ngdy zapomina, \u017ce zosta\u0142 pos\u0142any, by czuwa\u0107 a\u017c przyjdzie jego godzina.
    \nGodziny wci\u0105\u017c powracaj\u0105 na wielkiej tarczy historii.
    \nOto liturgia dziej\u00f3w.
    \nCzuwanie jest s\u0142owem Pana i s\u0142owem Ludu,
    \nkt\u00f3re b\u0119dziemy przyjmowa\u0107 ci\u0105gle na nowo.
    \nGodziny przechodz\u0105 w psalm nieustaj\u0105cych nawr\u00f3ce\u0144:
    \nIdziemy uczestniczy\u0107 w Eucharystii \u015bwiat\u00f3w.<\/li>\n
  11. Wi\u0119c schodzimy ku tobie, ziemio,
    \nby poszerzy\u0107 ci\u0119 we wszystkich ludziach
    \n\u2013 ziemio naszych upadk\u00f3w i zwyci\u0119stw,
    \nkt\u00f3ra wznosisz si\u0119 we wszystkich sercach tajemnic\u0105 paschaln\u0105.
    \n\u2013 Ziemio, kt\u00f3ra nie przestajesz by\u0107 cz\u0105stk\u0105 naszego czasu.
    \nUcz\u0105c si\u0119 nowej nadziei, idziemy poprzez ten czas ku ziemi nowej.
    \nI wznosimy ciebie, ziemio dawna, jak owoc mi\u0142o\u015bci pokole\u0144, kt\u00f3ra przeros\u0142a nienawi\u015b\u0107.<\/li>\n<\/ol>\n

     <\/p>\n

    Pie\u015b\u0144 o ojczy\u017anie<\/strong><\/p>\n

    Konstanty Ildefons Ga\u0142czy\u0144ski<\/em><\/p>\n

    Ty je\u00adste\u015b, oj\u00adczy\u00adzno, jak p\u0142o\u00admie\u0144 wy\u00adso\u00adki,
    \njak dzie\u0144, co lu\u00addo\u00adwi za\u00adb\u0142y\u00adsn\u0105\u0142;
    \nto mo\u00adrze szu\u00admi\u0105\u00adce, te g\u00f3r\u00adskie po\u00adto\u00adki,
    \nto nie\u00adbo \u2013 to ty\u015b jest, oj\u00adczy\u00adzno.
    \nTy\u015b me\u00adtal go\u00adr\u0105\u00adcy, he\u00adro\u00adizm g\u00f3r\u00adni\u00adczy,
    \nro\u00adbo\u00adta i ta\u00adniec we\u00adso\u00ad\u0142y,
    \ni wio\u00adski sre\u00adbrzy\u00adste od lamp elek\u00adtrycz\u00adnych,
    \ni dzie\u00adci id\u0105\u00adce do szko\u00ad\u0142y.
    \nTo two\u00adje na dro\u00adgach pa\u00adda\u00adj\u0105 pro\u00admie\u00adnie,
    \nto tw\u00f3j g\u0142os s\u0142y\u00adszy\u00admy po nocy.
    \nKto idzie przez \u017cy\u00adcie z oj\u00adczy\u00adzny imie\u00adniem,
    \nw zwy\u00adci\u0119\u00adstwo ten idzie i w s\u0142o\u0144\u00adce.
    \nTy\u015b mo\u00adsty Wro\u00adc\u0142a\u00adwia i wio\u00adsna w Szcze\u00adci\u00adnie,
    \ni srebr\u00adne war\u00adszaw\u00adskie go\u00ad\u0142\u0119\u00adbie.
    \nMy cie\u00adbie, oj\u00adczy\u00adzno, w swych pie\u00ad\u015bniach s\u0142a\u00adwi\u00admy
    \ni w wal\u00adce, i w pra\u00adcy co\u00addzien\u00adnej.
    \nNam dzie\u0144 si\u0119 jak okno otwie\u00adra
    \nnad Wi\u00ads\u0142\u0105 i Odr\u0105, i Nys\u0105.
    \nOj\u00adczy\u00adzno Szo\u00adpe\u00adna, oj\u00adczy\u00adzno Wal\u00adte\u00adra,
    \nwa\u00adlecz\u00adna, lu\u00addo\u00adwa oj\u00adczy\u00adzno.<\/p>\n

    \u00a0<\/em><\/p>\n

    Nad g\u0142\u0119biami XXX \/ Tak\u0105 jak by\u0142a\u015b – nie wstaniesz z mogi\u0142y!<\/strong><\/p>\n

    Adam Asnyk<\/em><\/p>\n

    Tak\u0105 jak by\u00ad\u0142a\u015b – nie wsta\u00adniesz z mo\u00adgi\u00ad\u0142y!
    \nNie wr\u00f3\u00adcisz na \u015bwiat, w daw\u00adnej swo\u00adjej kra\u00adsie
    \nMu\u00adsisz po\u00adrzu\u00adci\u0107 kszta\u0142t prze\u00adsz\u0142o\u00ad\u015bci zgni\u00ad\u0142y,
    \nNa kt\u00f3\u00adrym te\u00adraz ro\u00adbac\u00adtwo si\u0119 pa\u00adsie.<\/p>\n

    Mu\u00adsisz za\u00adtra\u00adci\u0107 nie\u00adje\u00adden rys mi\u0142y
    \nI wdzi\u0119k w daw\u00adniej\u00adszym uwiel\u00adbia\u00adny cza\u00adsie,
    \nLecz now\u0105 po\u00adsta\u0107 wzi\u0105\u0107 i nowe si\u0142y
    \nI no\u00adwych wie\u00adk\u00f3w or\u0119\u017c mie\u0107 w za\u00adpa\u00adsie.<\/p>\n

    Gr\u00f3b ci\u0119 nie odda \u015bwia\u00adtu – wid\u00admem bla\u00addem,
    \nZ mo\u00adgil\u00adnej pie\u00ad\u015bni i zgni\u00adli\u00adzny pla\u00adm\u0105,
    \nDo wn\u0119\u00adtrza \u015bmier\u00adci prze\u00adsi\u0105k\u00adni\u0119\u00adt\u0105 ja\u00addem…<\/p>\n

    Lecz, przy\u00adstro\u00adjo\u00adna w kr\u00f3\u00adlew\u00adski dy\u00adja\u00addem,
    \nMu\u00adsisz do \u017cy\u00adcia wkro\u00adczy\u0107 \u017cy\u00adcia bra\u00adm\u0105,
    \nMu\u00adsisz by\u0107 inn\u0105, cho\u0107 b\u0119\u00addziesz t\u0105 sam\u0105!<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

    Bogurodzica autor nieznany \u00a0Bogurodzica dziewica, Bogiem s\u0142awiena Maryja. U twego syna, Gospodzina, matko zwolena, Maryja! Zyszczy nam, spu\u015bci nam. Kyrie eleison. Twego dziela Krzciciela, Bo\u017cycze, Us\u0142ysz g\u0142osy, nape\u0142\u0144 my\u015bli cz\u0142owiecze. S\u0142ysz modlitw\u0119, j\u0105\u017c nosimy, A da\u0107 raczy, jeno\u017c prosimy: A na \u015bwiecie zbo\u017cny pobyt, Po \u017cywocie rajski przebyt. Kyrie eleison.   Kto Ty jeste\u015b? Polak […]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"parent":0,"menu_order":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","template":"","meta":{"footnotes":""},"class_list":["post-36","page","type-page","status-publish","hentry"],"_links":{"self":[{"href":"http:\/\/modlitwazaojczyzne.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages\/36","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"http:\/\/modlitwazaojczyzne.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages"}],"about":[{"href":"http:\/\/modlitwazaojczyzne.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/page"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/modlitwazaojczyzne.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/modlitwazaojczyzne.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=36"}],"version-history":[{"count":3,"href":"http:\/\/modlitwazaojczyzne.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages\/36\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":312,"href":"http:\/\/modlitwazaojczyzne.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages\/36\/revisions\/312"}],"wp:attachment":[{"href":"http:\/\/modlitwazaojczyzne.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=36"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}